6-2: قسمت 3
خداوند تعهد به حجاب را نشانه عفت و پاكدامني قرار داده است: يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّبِىُّ قُل لِّأَزْوَٰجِكَ وَبَنَاتِكَ وَنِسَآءِ ٱلْمُؤْمِنِينَ يُدْنِينَ عَلَيْهِنَّ مِن جَلَـٰبِيبِهِنَّ ۚ ذَٰلِكَ أَدْنَىٰٓ أَن يُعْرَفْنَ فَلَا يُؤْذَيْنَ [الأحزاب: 59] اي پيامبر! به زنان و دختران خود و زنان مؤمنان بگو: روپوشهاي خود را به خوبي بر خود بياندازند. با اين پوشش، بهتر عفت و پاكدامني آنها شناخته ميشود در نتيجه ـ از طرف افراد مريض ـ مورد اذيت و آزار قرار نميگيرند.
آيه، آشاره به اين مطلب دارد كه شناختن محاسن و زيباييهاي زن از طرف افراد نامحرم، باعث اذيت و آزار وی می شود و خويشاوندانش را هم در فتنه و دردسر میاندازد.
و خداوند به زنان سالخوردهای كه مورد تمايل و پذيرش مردان نيستند، اجازه داده تا روپوشها را بر زمين بگذارند و صورت و دو كف دست را ظاهر سازند. در همين راستا ميفرمايد: وَٱلْقَوَٰعِدُ مِنَ ٱلنِّسَآءِ ٱلَّـٰتِى لَا يَرْجُونَ نِكَاحًۭا فَلَيْسَ عَلَيْهِنَّ جُنَاحٌ أَن يَضَعْنَ ثِيَابَهُنَّ غَيْرَ مُتَبَرِّجَـٰتٍۭ بِزِينَةٍۢ [النور: 60] و بر زنان از كار افتاده و سالخوردهاي كه ديگر اميدي به نكاح ندارند، گناهي نيست كه لباسهايشان را به زمين بگذارند بدون اينكه هدف، خودنمايي و ظاهر كردن زيورآلات باشد.
و به دنبال آن، به بيان مستحب و شكل بهتر و كاملتر آن ميپردازد و ميفرمايد: وَأَن يَسْتَعْفِفْنَ خَيْرٌۭ لَّهُنَّ ۗ وَٱللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌۭ [النور: 60] و اگر آنها راه عفت را در پيش گيرند ـ و روپوشهايشان را به زمين نگذارند ـ براي آنها بهتر است و خداوند سخنان را ميشنود و نيتها را ميداند.
ملاحظه میكنيم كه خداوند حجاب را حتي براي زنان سالخورده، عفت و پاكدامنی ناميده، پس آيا حجاب براي زنان جوان، عفت و پاكدامني نيست؟
ادامه موضوع در قسمت بعدی
این مـــرگ،