ای جوان! بدان که جهان، پروردگاری دارد.

بیشتر مردم ترجیح می‌دهند وقت خود را با كار و تفریح و رستوران و غیره بگذرانند، اما انسان‌های بزرگ همواره خود را درگیر سئوال با هستی می‌كنند كه این امر در فرایندی به نام مطالعه خود را بروز می‌دهد و جالب اینكه مطالعه نیز برای آن‌ها نوعی سرگرمی می‌شود و آن‌ها را به خود مشغول می‌كند و البته چقدر خوب است كه میان این همه لهو و لعب‌ها و لغو‌ها و عبث‌ها، سرگرمی انسان كتاب باشد. در واقع انسان‌های بزرگ با یك تیر دو نشان می‌زنند. هم وقت خود را به خوبی پر می‌کنند و هم گرسنگی روحی و فکری خود را تسکین می‌دهند.

ناگفته پیداست که در دنیای رقابتی فعلی، انسان ضعیف جایی ندارد و آن‌ها  كه از افكار عمیق‌تری برخوردارند و از میراث هویت خود آگاهی دارند، در برنامه‌ریزی برای رسیدن به هدف نیز موفق‌ترند، لذا مطالعه را باید جدی گرفت كه آن چیزی بیشتر از پرنمودن اوقات فراغت و یك سرگرمی روزانه است. مطالعه مبارزه با پوچی و تنهایی آدمی است و خواننده را مجبور می‌کند که درِ خانه دیگری را بکوبد، از دیگری کمک بخواهد و بنابراین از خود بیرون بیاید.