1- اوقات فراغت (بیكاری): زهر كشنده‌ای است كه فكر و عقل و نیروی جسمانی را نابود می‌كند و علاج این معضل این است كه جوانان در تلاش كاری باشند، مطالعه، نوشتن، تجارت و هر كاری كه مناسب با شخصیت آنها باشد و اوقات فراغت آنها را پر كند.

2- استفاده نكردن از تجربه‌ی بزرگان: علاج این مشكل پر كردن خلاء و فرجه مابین قشر جوان و مردان سالخورده است، و همه باور كنند كه پیران و جوانان پیكره‌ی یك اجتماع هستند اگر عضوی از آن فاسد شود به همه اعضاء سرایت می‌كند.

3- ارتباط با گروه منحرفین و دوستی با آنها: علاج این است كه كه جوانان افرادی را برای دوستی انتخاب كنند كه متدین و صالح و عاقل باشند.

4- خواندن كتاب‌ها و مجلات فاسد: كه جوان را نسبت به دین و عقیده‌اش دچار تردید و شك می‌كند و علاج آن این است كه از خواندن چنین كتابهایی پرهیز كند و به مطالعه كتابهای دینی روی آورد.

5- بدگمانی به دین اسلام: جوانان چنین فكر می‌كنند كه اسلام مانع آزادی بوده، و به تهجر و عقب‌گرایی دعوت می‌دهد و مانع بین اجتماع و پیشرفت است این طرز فكر نتیجه‌ی عدم آگاهی و جهالت نسبت به دین اسلام است.  علاج آن این است كه جوان حقیقت اسلام را فرا گیرد و مزایا و محاسن آن را بشناسد.

ادامه موضوع در قسمت بعدی