ای جوان! بدان که جهان، پروردگاری دارد.

5- پناه بردن به الله (استعاذه):

الله تعالی می­فرماید: «پس چانچه قرآن قرائت کردی به الله پناه ببر از شر شیطان رانده شده» [النحل: ٩٨] پیامبر صلی الله علیه وسلم وقتی نماز را شروع می‌کرد در دعای افتتاح چنین می­فرمود: «أعوذ بالله السمیع العلیم من الشیطان الرجیم من همزه ونفخه ونفثه» و کاملا واضح است شیطان در هنگام تلاوت قرآن [برای جلوگیری از آن و یا به اشتباه افتادن] از هر موجود دیگری به انسان حریص­تر می­باشد؛ و به همین دلیل الله – سبحان – امر فرموده تا در هنگام تلاوت قرآن از شر شیطان به او پناه ببریم، که این خود فواید دیگری هم دارد:

الف: قرآن شفای دنیای درون است و پناه بردن به الله قلب را از القائات شر شیطانی پاک می­دارد.

ب: ملائکه به قاری نزدیک شده و صدای او را می­شنوند و بر قلب [وی] آرامش نازل می­کنند و پناه بردن باعث گریزان شدن شیاطین نیز می­شود.

ج: شیطان قاری را به چیزهای دیگر مشغول می­کند و در نماز و زمانهای دیگر قرائت، از هر جهت به وی نزدیک می­شود و تمامی سعی او بر این است که بین قلب [قاری] و اهدافی که قرآن بدنبال آن است جدائی بیاندازد؛ و اهداف قرآن همان تدبر در آن و فهمیدن و تاثیر گرفتن از آن می­باشد که بوسیله پناه بردن به الله از کید شیطان دفع می­شود.

د: رسولی و پیامبری نبود بجز آنکه وقتی قرآن می­خواند، شیطان در قرائتش القاء می‌کرد، این مشکلی بود که برای رسولان پیش می­آمد، حال، وضع بقیه چگونه می­شود؟ با وجود این مسائل قاری دچار اشتباه و فراموشی شده و زبانش به تشویش افتاده و یا ذهن و قلب او مشغولیتی دیگر پیدا می­کند و توانائی تمرکز خود را از دست می­دهد؛ این خود دلیلی دیگر برای این امرِ به الله پناه بردن می­باشد.

ه: استعاذه شیطان را از اینکه باعث فساد قلب شود و آنرا از هدایت و نور و خیر و فهمیدن قرآن و تدبر در آن دور کند، منع می­کند.

ادامه موضوع در قسمت بعدی