27. تفسیر سوره اعراف - مکی و 206 آیه است.
یعنی هیچکس ستمگرتر از کسی نیست که، افْتَرَىٰ عَلَى اللَّهِ كَذِبًا با قرار دادن شریک برای خدا و یا نسبت دادن نقص به او بر وی دروغ ببندد، و یا چیزی را به او نسبت دهد که نگفته است. أَوْ كَذَّبَ بِآيَاتِهِ یا آیات واضح و روشنکننده حق، و هدایتکننده به راه راست را تکذیب کند، پس ایشان گرچه از دنیا بهرهمند شوند و بهرهای که برایشان در «لوح المحفوظ» نوشته شده است بدانان برسد، اما سودی به آنها نمیرساند، چرا که مدت اندکی بهرهمند شده، سپس مدتی طولانی عذاب داده میشوند.
حَتَّىٰ إِذَا جَاءَتْهُمْ رُسُلُنَا يَتَوَفَّوْنَهُمْ تا اینکه فرشتگانی که موظف به گرفتن جان و قبض ارواحشان میباشند، پیش آنها میآیند، قَالُوا فرشتگان در این حالت از روی سرزنش به آنها میگویند: أَيْنَ مَا كُنتُمْ تَدْعُونَ مِن دُونِ اللَّهِ کجا هستند آنچه که به فریاد میخواندید؟ اکنون وقت نیاز است، اگر آنها میتوانند به شما فایدهای برسانند یا ضرری را دور کنند، دست به کار شوند.
قَالُوا ضَلُّوا عَنَّا میگویند: از ما ناپدید شدند، و از بین رفتند و مضمحل گشتند و نمیتوانند چیزی از عذاب خدا را از ما دور کنند، وَشَهِدُوا عَلَىٰ أَنفُسِهِمْ أَنَّهُمْ كَانُوا كَافِرِينَ و بر خود گواهی میدهند که آنها کافر بودهاند، و سزاوار عذاب خوارکننده وهمیشگی هستند.
این مـــرگ،