باب ادغام

«ادغام» در لغت یعنی «ادخال _ داخل نمودن».

در تجوید عبارتست: (حذف حرف ساکن ومشدد نمودن حرف بعدی)

مثال: قُلْ لَهُمْ _ خوانده می شود _ قُلَّهُمْ  ،   قَدْ تَبَینَ _ خوانده می شود _ قَتَّبَینَ

حرف ساکن حذف شده را «مِدْغَم» (ادغام شده) و حرف بعدی را که مشدد می شود «مُدْغَمٌ فیه».

موارد ادغام در روایت حفص از عاصم

1- هر حرفی که ساکن باشد در مثل خودش ادغام می شود مانند: قدْ دَّخَلُوا  ،  2- بْ ___در م   مانند : آِرْکَبْ مَعَنا _خوانده می شود_ آِرْکَمَّعَناَ

 اما میم ساکنه در باء ادغام نمی شود. 3- (ت _ د _ ط) هر کدام ساکن باشد و دیگری بعد آن واقع شود ادغام صورت می گیرد

 مانند: اَثْقَلَتْ دَعَوَا اللهَ _ وَدَّتْ طائِفَةٌ _ قَدْ تَبَینَ _ بَسَطْتَ.  4- (ث _ ذ _ ظ) هر کدام ساکن باشد و دیگری بعد آن واقع شود ادغام صورت می گیرد.

 مانند: یلْهَثْ ذلِکَ _ اِذْ ظَلَمُوا 5- قْ ___در ک  مانند: اَلَمْ نَخْلُقْکُمْ.   6- لْ ___در ر  مانند: قُلْ رَبِّی

7- نْ ___در یرْمَلُون حروف یرملون(ی _ ر _ م _ ل _ و _ ن) در غیر موارد فوق به روایت(حفص از عاصم) ادغامی صورت نمی گیرد.

ادامه موضوع در قسمت بعدی . . .