ای جوان! بدان که جهان، پروردگاری دارد.

3- نماز شب و قرائت آن:

الله – سبحانه و تعالی – می­فرماید: إِنَّ نَاشِئَةَ اللَّيْلِ هِيَ أَشَدُّ وَطْئًا وَأَقْوَمُ قِيلًا [المزمل: ٦] «به یقین شب زنده­داری در سازگاریِ زبان و قلب مؤثرتر و در سخن استوارتر است»، و «هدف از تلاوت حضور[قلب] و فهمیدن می باشد، و گمان می رود شب برای این [انتخاب شده است] زیرا در روز مشغولیات و مسائل دینی و دنیائی وجود دارد».

در این مورد شواهد دیگری برای تداوم قرائت قرآن در شب وجود دارد که از آنها قول الله تعالی است که می­فرماید: يَتْلُونَ آيَاتِ اللَّهِ آنَاءَ اللَّيْلِ [آل عمران: ١١٣].  «آیات الله را در اوقاتی از شب تلاوت می­کنند». و سخن پیامبر صلی الله علیه وسلم می­باشد که فرموده است: «هر کسی از تلاوت مقدار مشخص قرآنش خواب ماند، [آن را] بین نماز صبح و ظهر بجا آورد، [در پرونده اعمال] او چنان نوشته می شود که گوئی آن را در شب قرائت کرده است». و نیز او صلی الله علیه وسلم در مورد شفاعت قرآن برای همنشین خود در روز قیامت فرموده است: «و قرآن می­گوید آن شخص را در شبانگاه از خواب منع کرده است».

ادامه موضوع در قسمت بعدی . . .