وقتی فرشتگان از طرف الله متعال، مژده‌رسان به سوی بنده‌ی مؤمن می‌شتابند، بر چهره‌ی مؤمن شادمانی و سرور نمایان می‌شود؛ و بر چهره‌ی کافر،  اندوه، ترس و ناراحتی نمایان می‌شود. بنابراین، بنده‌ی مؤمن در حالت احتضار و سكرات مرگ، دیدار الله متعال را آرزو می‌كند؛ ولی انسان كافر، به خاطر سرکشی و نافرمانی از الله متعال، از دیدار او هراسان و نگران است.

رسول‎الله صلی الله علیه وسلم فرمود: ‏«‏هر كس دوست داشته باشد که با الله دیدار کند، الله نیز دیدار با وی را دوست می‌دارد و هرکس كه ملاقات خدا را دوست نداشته باشد، خداوند هم ملاقات با او را دوست ندارد.

به همین خاطر است که انسان مؤمن از کسانی که او را تشییع می‌کنند، می‌خواهد که خیلی زود او را دفن کنند تا هر چه زودتر، از نعمت‌های الله متعال بهره‌مند شود؛ ولی انسان کافر و گناهکار، از رفتن به سوی گورستان هراس دارد و بر سر و روی خود می‌زند.

 ‏«‏رسول‎الله صلی الله علیه وسلم فرمود: هرگاه جنازه گذاشته شود و مردان آن‌را بر دوش‌ خود ببرند، اگر نیكوكار باشد، می‌گوید: مرا زودتر ببرید و اگر گنه‌كار باشد، می‌گوید: وای بر من، مرا كجا می‌برید، جز انسان، تمام موجودات این صدا را می‌شنوند و اگر انسان‌ها آن را بشنوند، بی‌هوش می‌شوند.‏»‏

ادامه موضوع در قسمت بعدی . . .