خداوند متعال مي‌فرمايد: سَلْ بَنِي إِسْرَائِيلَ كَمْ آتَيْنَاهُم مِّنْ آيَةٍ بَيِّنَةٍ از بني‌اسرائل بپرس که چه نشانه‌هاي زيادي بر آنان داديم! نشانه‌هايي که برحق و راستگويي پيامبران دلالت کرده و آن را از نزديک لمس نموده و با چشم مشاهده کردند، اما شکر اين نعمتها را به جا نياورند، که مي‌بايست شکر آن را به جا آورند. آنها بدان کفر ورزيدند و نعمت خدا را ناسپاسي کردند، و خود را در معرض عذاب وي قرار دادند، و خداوند آنها را از پاداش خويش محروم گرداند.

خداوند ناسپاسي را تبديل نعمت ناميد، زيرا هرکس که از نعمتي ديني يا دنيوي برخوردار شود و شکر آن را به جا نياورد و وظيفه خود را در برابر آن انجام ندهد، آن نعمت را از دست داده و به ناسپاسي و گناه مبدل مي‌گرداند. پس کفران، جانشين نعمت مي‌شود. و اما چنانچه کسي سپاس خداوند را به جا آوَرَد و حقِ نعمت را ادا کند، آن نعمت باقي مانده، و ادامه پيدا مي‌کند و خداوند آنرا افزون مي‌گرداند.