اين دستوري است از جانب پروردگار که در آن از مؤمنان مي‌خواهد ادْخُلُوا فِي السِّلْمِ كَافَّةً کاملا وارد دين اسلام شوند، به گونه‌اي که همه اوامر آن را بجا آورند و هيچ چيزي از آن را ترک ننمايند، و هوي و هوس خويش را پروردگار و معبود قرار ندهند، به اين صورت امري که شرع آن را واجب کرده است چنانچه با تمنّيات نفساني آنان سازگار باشد، آن را امتثال نموده و اگر با آرزوهايشان سازگار نباشد آن را ترک کنند، زيرا واجب است که هواهاي نفس تابع و پيرو دستورات دين باشد. و بايد به اندازه قدرت و توانايي خويش اعمال خير را انجام دهند، و آنچه را که در توان ندارند با نيت و قلب بدان بپردازند تا از اجر و پاداش آن بی‌نصيب نمانند.

و از آنجا که داخل شدن کامل و همه جانبه در اسلام جز با مخالفت با شيطان ممکن و قابل تصوب نيست، فرمود: وَلَا تَتَّبِعُوا خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ و با انجام گناه و نافرماني خدا از گامهاي شيطان پيروي مکنيد، إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِينٌ همانا او دشمن و آشکار شماست. دشمني‌اش آشکار است و دشمن آشکار جز به بدي و زشتي و آنچه که به ضررتان است، به چيز ديگري فرمان نمي‌دهد.

و چون حتما از بنده اشتباه سر مي‌زند و دچار لغزش مي‌گردد، فرمود: فَإِن زَلَلْتُم و اگر اشتباه کرديد و مرتکب گناه شديد، مِّن بَعْدِ مَا جَاءَتْكُمُ الْبَيِّنَاتُ پس از آنکه نشانه‌هاي آشکار پيش شما آمد و يقين حاصل کرديد، فَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ پس بدانيد که خداوند عزيز و حکيم است. و اين وعيد و هشدار سختي است که باعث مي‌شود گناه و معاصي ترک شوند، زيرا خداوند عزيز و حکيم، هرگاه گناه کار از فرمانش سرپيچي کند، با قدرت خود بر او چيره مي‌شود، و به مقتضاي حکمت خويش او را عذاب مي‌دهد، چرا که از جمله حکمت او اين است که گناهکاران و جنايتکاران را عذاب دهد.