گروهي از مردم جان خود را در راه رضاي خدا مي‌فروشند، و آنان کساني هستند که توفيق يافته‌اند تا جان خويش را بخاطر رضاي خدا و به اميد پاداش و ثواب او فدا نمايند. اينان جان را به ذاتي بخشيدند که بسيار غني و وفاکننده است و با بندگان خود بسيار رئوف و مهربان است. از جمله مهرباني و رحمت او اين است که آنها را به انجام اين جانبازي و جانفشايي توفيق داده و وعده پاداش را به آنان داده و مي‌فرمايد:  إِنَّ اللَّهَ اشْتَرَىٰ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ أَنفُسَهُمْ وَأَمْوَالَهُم بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَ [التوبة: 111]. «خداوند جان و مال مومنين را در برابر بهشت خريداري کرده است». تا آخر آيه.

 در اين آيه نيز خبر داده ‌است که مؤمنان جان خود را فروخته و در راه او نثار کرده‌اند. همچنين در اين آيه از لطف و مرحمتي که موجب مي‌شود آنچه را که طلب کردند به دست آورند، و آنچه را بدان رغبت داشتند مبذول نمايند و از دادن آن دريغ نکنند. ديگر مپرس از تکريم و احترامي که در نزد پروردگار بدست مي‌آورند!.