قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ بگو: پناه می‌برم به پروردگاری که دانه و هسته و سپیده‌دم را می‌شکافد.

مِن شَرِّ مَا خَلَقَ اين شامل همه‌ی انسان‌ها و جن‌ها و حيواناتي مي‌گردد که خداوند آفريده است. پس بايد به آفريننده‌ی اين‌ها از شري که در اين‌هاست پناه برد. سپس به صورت ويژه خاص بيان کرد و فرمود: وَمِن شَرِّ غَاسِقٍ إِذَا وَقَبَ و پناه مي‌برم به خدا از شري که در شب هست. وقتي که خواب مردم را فرو مي‌پوشاند و بسياري از ارواح شرور و حيوانات موذي پخش و پراکنده مي‌گردند. وَمِن شَرِّ النَّفَّاثَاتِ فِي الْعُقَدِ و از شر زنان جادوگري که براي جادوي خود از دميدن در گره‌ها کمک مي‌گيرند و بر آن جادو مي‌کنند. وَمِن شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا حَسَدَ حسود کسي است که زوال نعمت ديگران را مي‌خواهد و حسود براي از بين بردن نعمت از دست ديگران مي‌کوشد.

پس براي باطل کردن نيرنگ حسود و مصون ماندن از مکر و کيدش بايد به خدا پناه برد. چشم بد نيز نوعي از حسادت است چون فقط کسي چشم مي‌زند که حسود و بدجنس و خبيث النفس باشد. پس به طور خاص و عام به خدا پناه برد. و بر اين دلالت مي‌نمايد که جادو حقيقت دارد و خطر زيان آور مي‌رود و از آن بايد بترسيد و از جادو و جادوگران بايد به خدا پناه برد.

 پايان تفسير سوره‌ فلق