8- صفات گروه محسنین

الَّذِينَ يُنفِقُونَ فِي السَّرَّاءِ وَالضَّرَّاءِ وَالْكَاظِمِينَ الْغَيْظَ وَالْعَافِينَ عَنِ النَّاسِ ۗ وَاللَّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ وَالَّذِينَ إِذَا فَعَلُوا فَاحِشَةً أَوْ ظَلَمُوا أَنفُسَهُمْ ذَكَرُوا اللَّهَ فَاسْتَغْفَرُوا لِذُنُوبِهِمْ (آل‌عمران / 135-134) «همانان که در فراخی و تنگی انفاق می‌کنند؛ و خشم خود را فرومی‌برند؛ و از مردم درمی‌گذرند؛ و خداوند نکوکاران را دوست دارد. و آنان که چون کار زشتی کنند، یا بر خود ستم روا دارند، خدا را به یاد می‌آورند و برای گناهانشان آمرزش می‌خواهند».

نیکوکاران چه کسانی هستند؟

1- خداوند را در هنگام شادی فراموش نمی‌کنند و هنگام مصیبت و رنج از مصرف مال باز نمی‌ایستند و در هر حال و هر موقع به اندازه توان به صرف مال مشغولند و جهاد مالی و بدنی خویش را با اعتقاد کامل انجام می‌دهند.

2- فروخوردن خشم منتهای کمال است مزید بر اینکه خطای مردم را ببخشند و تنها به عفو اکتفا نورزند.

3- و اگر عملاً یا سهواً مرتکب عمل زشتی گردند و با این عمل بر خود ظلم کنند خداوند را یاد می‌کنند و برای گناه خویش طلب آمرزش می‌کنند و بر استمرار گناه مبادرت نمی‌ورزند.

الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلَاةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَهُم بِالْآخِرَةِ هُمْ يُوقِنُونَ أُولَٰئِكَ عَلَىٰ هُدًى مِّن رَّبِّهِمْ ۖ وَأُولَٰئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ (لقمان / 5-4) «[همان] کسانی که نماز برپا می‌دارند و زکات می‌دهند، و [هم] ایشانند که به آخرت یقین دارند. آنانند که از جانب پروردگارشان از هدایت برخوردارند، و ایشانند که رستگارانند».

مفلحون

1- بر نماز خود پایدارند و بدو ریا و سستی.

2- و از مال خود که رحمتی از جانب پروردگارشان است زکات می‌دهند و حصه‌ای چند به فقرا.

3- و اعتقاد راسخ دارند که برانگیخته خواهد شد و از نعمت‌ها مورد پرسش قرار می‌گیرند لذا خالصانه به عبادت مشغولند.

4- اینان هدایت شده‌اند از جانب پروردگارشان و به راستی ایشان رستگارانند.

إِنَّ الَّذِينَ قَالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوا فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ (احقاف / 13) «محققاً کسانی که گفتند: «پروردگار ما خداست» سپس ایستادگی کردند، بیمی بر آنان نیست و غمگین نخواهند شد».

محسنین

1- اعتقاد راسخ دارند که پروردگارشان الله است و هیچ تزلزلی به دل راه نمی‌دهند و بر آن ثابت‌قدمند.

2- پروردگارشان به پاس استقامتشان در پاسداری از دین و اعتقادشان در دنیا و آخرت ترس و اندوه را از آنان دور خواهد کرد و تسکین دنیایی و عقلایی را بر ایشان فرود خواهند آورد.

ادامه موضوع در قسمت بعدی . . .