فَتَلَقَّىٰ آدَمُ آدم دريافت کرد، و خداوند به او الهام نمود، مِن رَّبِّهِ كَلِمَاتٍ از جانب پروردگارش کلماتي را، و آن کلمات رَبَّنَا ظَلَمْنَا أَنفُسَنَا ... [الأعراف: 23]. است، که آدم به گناهش اعتراف نمود و از خداوند خواست او را بيامرزد، فَتَابَ عَلَيْهِ ۚ پس خداوند توبه او را پذيرفت و بر او رحم نمود، إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ همانا خداوند توبه‌پذير است.

و هرکس که به‌سوی او بازگردد و توبه کند، توبه‌اش را مي‌پذيرد. توبه پذيري خداوند بر دو نوع است: نخست اينکه به انسان توفيق توبه کردن مي‌دهد، دوم اينکه چنانچه توبه واجد شرايط باشد آن را مي‌پذيرد «الرَّحِيم» نسبت به بندگانش مهربان است. يکي از مظاهر مهرباني خداوند اين است که به بندگان توفيق توبه داده و از گناهانشان در گذشته و آنها را مي‌بخشد.