وَيْلٌ لِّكُلِّ هُمَزَةٍ لُّمَزَةٍ کسي که با عمل و سخنش مردم را عيب‌جويي مي‌کند و به آن‌ها طعنه مي‌زند عذاب سخت و هلاک کننده‌اي در پيش دارد. «همّاز» کسي است که با اشاره و عمل مردم را مورد عيب‌جويي قرار مي‌دهد و به آن طعنه مي‌زند. « لمّاز» کسي است که با گفتار خود از مردم عيب مي‌گيرد.

الَّذِي جَمَعَ مَالًا وَعَدَّدَهُ چنين طعنه زني هدف و اراده‌اي جز جمع آوري مال و شمردن آن و رشک بردن به آن ندارد، و علاقه‌اي به انفاق مال در راه‌هاي خير و برقرار داشتن پيوند خويشاوندي و امثال آن ندارد.

 يَحْسَبُ أَنَّ مَالَهُ أَخْلَدَهُ چنين کسي به سبب ناداني‌اش گمان مي‌برد که مالش او را در دنيا براي هميشه ماندگار مي‌کند، بنابراین، تلاش و رنج او در بيشتر کردن و رشد دادن مالش مي‌باشد و گمان مي‌برد اين کار عمرش را بيشتر خواهد کرد.

كَلَّا ۖ لَيُنبَذَنَّ فِي الْحُطَمَةِ وَمَا أَدْرَاكَ مَا الْحُطَمَةُ نه! به يقين در دوزخ خردکننده و درهم شکننده انداخته خواهد شد. و تو چه مي‌داني که خردکننده چيست؟ نَارُ اللَّهِ الْمُوقَدَةُ الَّتِي تَطَّلِعُ عَلَى الْأَ آتشي که افروزه و هيزم آن مردم و سنگ‌ها هستند و از بس که شديد است از جسم‌ها مي‌گذرد و به دل‌ها مي‌رسد. و با وجود گرماي شديدش در آن زنداني و گرفتار هستند و از بيرون آمدن از آن تا اميد مي‌باشند. بنابراين فرمود: إِنَّهَا عَلَيْهِم مُّؤْصَدَةٌ فِي عَمَدٍ مُّمَدَّدَةٍ درهاي دوزخ به روي آن‌ها بسته شده و آن سوي درها ستون‌هاي درازي است تا از آن بيرون نيايند. كُلَّمَا أَرَادُوا أَن يَخْرُجُوا مِنْهَا مِنْ غَمٍّ أُعِيدُوا فِيهَا [الحج: 22]. «هرگاه بخواهند از غم و اندوهش بيرون بيايند به آن برگردانده مي‌شوند. ». از خداوند مي‌طلبيم که ما را پناه دهد و از او عفو و عافيت را مي‌طلبيم.

 پايان تفسير سوره‌ همزه