ریاكاری ثواب ندارد
«رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمود: اولین انسانی كه در روز قیامت بر علیه او حكم صادر میگردد مردی است كه شهید شده است او آورده می‌شود،‌ خداوند نعمتهای خویش را به او تذكر می‌دهد و او به همه آن اعتراف می‌كند،‌ آنگاه خداوند می‌فرماید،‌ در برابر آن چه كردی؟ می‌گوید: در راه تو جنگیدم تا شهید شدم، خداوند می‌فرماید: دروغ می‌گوئی بلكه جنگیدی تا گفته شود،‌ شخصی دلیر و با جرئت هستی و چنین گفته شد، ‌سپس دستور داده می‌شود بر رویش كشانده می‌شود و در دوزخ انداخته می‌شود.
مردی (دیگر) آورده می‌شود،‌ كه علم آموخته و دیگران را تعلیم داده است و قرآن خوانده است خداوند نعمتهای خویش را به او تذكر می‌دهد و او به همه آن اعتراف می‌كند، خداوند می‌فرماید: در برابر آن چه كردی؟ آن شخص می‌گوید: بخاطر تو علم آموختم و قرآن خواندم و دیگران را آموزش دادم، خداوند می‌فرماید: دروغ می‌گوئی بلكه علم آموختی تا تو را عالم بگویند و قرآن خواندی تا تو را قاری بگویند و چنین گفته شد، سپس دستور داده می‌شود، ‌بر رویش كشانده می‌شود و در دوزخ انداخته می‌شود.
مرد (دیگری) آورده میشود كه خداوند از كلیه انواع مال و ثروت به او داده است، خداوند نعمتهایش را به او می‌شناساند، و او به همه آن اعتراف می‌كند، خداوند می‌فرماید: در برابر آن چه كردی؟ آن شخص می‌گوید:خداوندا هیچ راهی را نگذاشتم كه تو دوست داشتی در آن راه خرج شود مگر آنكه بخاطر خشنودی تو در آن راه خرج و انفاق نمودم خداوند می‌فرماید: دروغ می‌گوئی ولی تو این كار را كردی تا گفته شود شخصی سخاوتمند هستی و چنین گفته شد، ‌سپس دستور داده میشود ‌و بر رویش كشانده می‌شود و در دوزخ انداخته می‌شود».
«رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: هنگامیكه قیامت برپا میگردد، منادی اعلام میكند، هر كس عملی را بجز از خداوند بخاطر دیگری انجام داده است پاداش و ثوابش را از آن كس دریافت نماید كه بخاطر او عمل را انجام داده است».

آری؛ از آیات و روایات مذكور ثابت گردید كه در روز قیامت بر شكل ظاهری اعمال هیچگونه ثواب و پاداشی تعلق نمی‌گیرد، بلكه همان عمل موجب سربلندی و سرافرازی و نجات شخص میگردد كه علاوه بر صحیح بودن شكل ظاهری آن روح و روان عمل، كه همان نیت و اخلاص است نیز صحیح باشد.

خداوند حكیم امیال و غرایز گوناگونی را در وجود انسان قرار داده است،‌ تا انسان به وسیله آن زندگی مادی و معنوی خود را تكامل بخشد، اما مهم این است كه در میان غرایز و امیال بشر تعادل برقرار گردد،‌ تا طغیان و سركشی بعضی از آن عرصه را بر تمایلات فطری دیگر تنگ نكند، زیرا كه در این صورت انسان از رشد و شكوفائی باز می‌ماند و به كمالات و سعادت ابدی نمی‌رسد.

به عنوان مثال آب مایه حیات و زندگی انسان و طبیعت است اگر به طرز صحیحی هدایت شود موجب عمران و آبادانی می‌گردد، ‌ولی اگر كنترل نشود به صورت سیل و سیلاب درمی‌آید، باعث ویرانی و هلاكت می‌گردد.

امیال و غرایز انسان نیز چنین است، اگر كنترل نگردد، همین امیال درونی سر به طغیان برداشته تبدیل به گناه و معصیت می‌شود و انسان را در دنیا و آخرت هلاك و رسوا می‌گرداند به همین علت است كه دین مقدس اسلام در مورد پرهیز از گناه و معاصی بسیار تأكید نموده است.

«رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: همانا بهشت برای هیچ گناهكاری حلال نیست».

رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: هلاكت و نابودی است برای كسیكه با زبان بسیار ذكر می‌كند ولی در عمل از خداوند نافرمانی مینماید».
ادامه در قسمت بعدی . . .